Historia Pępowa

Nazwa miejscowości Pępowo po raz pierwszy pojawiła się na krzyżackich tablicach woskowych z roku 1337 (Pampow lub Pempaw). Czytać też możemy o Pępowie w Wielkiej Księdze Dzierżawczej Komturstwa Gdańskiego, z której dowiadujemy się, że w 1437 roku Pępowo należało do Komturstwa Gdańskiego,obszaru Sulmińskiego i zostało założone na prawie polskim. Jednak sama miejscowość, jako miejsce osiedlania, powstała zdecydowanie wcześniej. Dowiodły tego XIX wieczne wykopaliska archeologiczne, podczas których odnaleziono liczne stelle (głazy nagrobne) i popielnice ( urny, w których przechowywano prochy zmarłych) pochodzące z II w.p.n.e. – V w. n.e. Pępowo za czasów krzyżackich było dobrem rycerskim, a po wojnie trzynastoletniej (1454-1466) należało do bogatych rodzin gdańskich. Majątek pępowski nadawany był mieszkańcom gdańska za czasów króla Kazimierza Jagiellończyka, który przyhaczone po wojnie trzynastoletniej ziemie – w tym Pępowo – darował jako spłatę długów wojennych. Od XVIII wieku majątek przeszedł w ręce rodziny Przebendowskich, a następnie Grabowskich. W 1787 r. Pępowo należało do Helsensteinów, a od 1831r. do rodziny Hoene. Majątek był ich własnością aż do II wojny światowej. Po wojnie dobra przeszły na własność państwa i początkowo mieściły się w Pępowie Spółdzielnia Rolnicza, a potem dwór wraz z parkiem przejęła Szkoła Podstawowa( w 1960 roku). Genezy nazwy nigdy nie określono jednoznacznie… Istnieje przypuszczenie, że Pępowo mogło wziąć swoją nazwę od jednego z właścicieli – Pempowskiego, ale jest to bardzo mało prawdopodobne, gdyż nazwa miejscowości występowała o wiele wcześniej, niż przyjęcie majątku przez rodzinę Pępowskich (od 1570). Kolejną hipotezą dotyczącą pochodzenia nazwy miejscowości mówi, że Pępowo mogło wziąć swoją nazwę od maślanych pączków – zwanych pampuchami. Wydarzenia historyczne Pępowa miały ogromny wpływ na rozwój, ukształtowanie przestrzenne jak i na znaczenie wsi w regionie.

AB